จดจำเวลาของเราไว้ด้วยกัน : )
เป็นประโยคหนึ่งที่เคยเขียนไว้ในของขวัญที่เคยทำให้คนหนึ่ง
ครั้งนึง มองของขวัญชิ้นนี้ มันเคยเป็นเรื่องเศร้า(มาก ๆ) แต่ตอนนี้มันเป็นเรื่องสุข
เพียงแค่เรารอเวลาให้ช่วยเยียวยาความรู้สึก
 เพียงแค่เราเลือกมองมุมของมัน
เพียงเรามองว่ามันเป็นเรื่องดีดี .. อีกครั้ง
 
มันเคยยาก มันเคยยากมาก
แต่ไม่ใช่ว่ามันทำไม่ได้
ไม่ว่าเรื่องตัดใจ การเริ่มต้นใหม่ การตกหลุมรักอีกครั้ง 
 
ความรักเป็นเรื่องใหญ่ อันนี้จริง
เพราะมันเกี่ยวข้องกับหัวใจโดยตรง .. 
พิษถ้าเข้าถึงหัวใจ อาจทำให้ตายได้ แต่คงไม่ใช่ความรู้สึกไม่ใช่พิษ
ความรู้สึกถึงเจ็บปวดแค่ไหน ก็ไม่ทำให้เราตาย
อย่างมากก็คงแค่ . . . เจียนตาย
 
แต่หากรักแล้วไม่มีความสุข เราจะทนไปเพื่้ออะไร ?
สู้หาอะไรใหม่ใหม่ดีกว่าไหม ?
 
หลังจากโตขึ้นมาถึงรู้ว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต
คือ ตัวเอง 
คือทุก ๆ อย่างของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึก หรือทุกอย่างในชีวิต
ถึงเข้าใจว่าทำไมคนถึงบอกกันว่าให้รักตัวเอง 
เพราะถ้าเราไม่รักตัวเอง ก็คงไม่มีใครมารักเราจริง ๆ : )
 
ตอนนี้เพิ่งเข้าใจว่า ยิ่งโต มุมมองของความรักก็เปลี่ยนไป 
ความรักไม่ได้บริสุทธิ์เหมือนแต่ก่อนเช่นเคย
แต่ีรักก็ยังคงเป็นรัก ยังใช้หัวใจ
เหมือนเดิม.

again,,

posted on 16 Oct 2011 20:31 by lactobaciluz
คิดถึงการเล่าเรื่องของตัวเองในบล้อก
ว่าจะกลับมาเขียนบ่อยบ่อย : }
 
เวลาเปลี่ยนไป
รู้ซึ้งถึงประโยคหลาย ๆ ประโยค
คำสอนหลาย ๆ คำสอน
แต่ก็ยังรู้ไม่หมด ..
และไม่รู้ว่าทั้งชีวิตนี้จะรู้หมดไหม ?
 
เช่นประโยคที่บอก
"เวลาจะเยียวยาทุกอย่าง" .. ถ้าไม่อกหัก ก็คงไม่เข้าใจ
"ไม่ต้องแคร์คนทั้งโลก แคร์แค่คนที่เรารักก็พอแล้ว" .. ถ้าไม่โดนเกลียด ไม่มีปัญหา ก็คงไม่เข้าใจ
 
แต่ประโยคนี้ .."เวลารักใคร ก็อย่าทุ่มเทใจไปเต็มร้อย"
ทฤษฏีเข้าใจ แต่ปฏิบัติทำไม่ได้จริง ๆ 
ฟังดูเสี่ยวแต่ใครที่อ่านก็คงคิดเหมือนกัน
ถ้ารักใคร จะเผื่อใจไว้ได้ยังไงให้ไหว ; )
 
พอมีเวลาว่าง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นช่วงดึก
เคยเป็นกันไหมนะ ? กลับไปคิดถึงเรื่องเก่า ๆ
บางเรื่องก็อยากย้อนเวลากลับไปแก้ไข บางเรื่องไม่อยากให้เกิดด้วยซ้ำไป
แต่โชคดีนะ .. ที่มันทำแบบนั้นไม่ได้
ไม่ยังงั้น คงไม่ได้บทเรียน คงไม่ได้เจอกับใครที่เคยทำให้มีความสุข (ในช่วงสั้น ๆ )
 
ความรักมักทำร้ายและสร้างสุข
ความทรงจำมีไว้เพื่อย้ำเตือนว่าสิ่งนั้นเคยเกิดกับเราจริง ๆ
ไม่ใช่แค่ฝันไป ,,

edit @ 16 Oct 2011 20:48:24 by PUNPUNz`

ฉันคิดถึง ,,

posted on 18 May 2011 22:10 by lactobaciluz
คิดถึงเธอ ..
จนไม่รู้ว่าจะพูดยังไง
กี่วันแล้วที่เราคุยกันน้อยมาก ?
กี่วันแล้วที่เราพยายามเข้าหา แต่เธอกลับเดินถอยห่างออกไป ?
กี่วันแล้วที่เธอบอกว่าเราคิดมาก ?
กี่วันแล้ว ..
บางทีเราก็อดคิดไม่ได้ ว่าเธอกำลังจะเดินออกไปจากชีวิตเรา
เพราะว่า เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน สินะ :)
เพราะว่า เธอเป็นคนพิเศษของเรา แต่เราก็แค่ผู้หญิงคนนึง สินะ
ก็แค่นั้นสินะ ..
อยากจะหึง อยากจะหวง
แต่ก็ทำได้แค่ห่วงอยู่แบบนี้
อยากจะพูด อยากจะบอก
แต่ก็ทำได้แค่มาระบายอยู่แบบนี้
อยากจะทำ อยากให้รู้
แต่ก็ทำได้แค่เขียนท้ายเอ็ม สเตตัสบีบี อัพเดทเฟสบุ้ค
เผื่อว่าเธอจะสนใจ
แต่ก็ทำได้แค่นั้น เธอก็ไม่สนใจอยู่ดี ..
เพื่อนเราบอกว่าเราคิดมาก เธอก็บอกเราคิดมาก
เราก็รู้ว่าเราคิดมาก ..
แต่ถ้าเราไม่ชอบ เราไม่แคร์ เราไม่รู้สึกอะไรกับเธอเลย
เราจะคิดมากหรอ : (
เหมือนตอนนั้นเรากำลังเดินไปด้วยกันอย่างสวยงาม
แต่ตอนนี้ เธอกำลังเดินเลี้ยวห่างเราออกไป
เหมือนจะไม่ย้อนกลับมา ,,
เราไม่อยากเป็นผู้หญิงน่ารำคาญ เราเลยไม่กล้าโทรหาเธอ
เราไม่อยากเป็นผู้หญิงงี่เง่า เราเลยไม่กล้าที่จะพูดอะไรบางอย่างออกไป
เราทำได้แค่รอ รอ รอ
เรารอเธอตลอดเวลา รอว่าเธอจะออนเอ็ม ทักบีบี โทรมา
รอทุกวัน  .. รอจนไม่เหลือความหวังแล้วรู้มั้ย
หลายคนก้าวเข้ามาในชีวิต
เราปฏิเสธ เราบอกทุกคนเรื่องของเธอ
เราเชื่อใจเธอ เราเกรงใจเธอ
แล้วเธอล่ะ ? เคยบ้างไหมที่ทำแบบเรา
ไม่รู้ว่ามันมากไปรึเปล่า ? ในสิ่งที่เราต้องการ ..
แค่โทรหาเราแค่ตอนว่าง สักสองสามนาทีก็ยังดี
แค่ทักบีบีมา แค่ทักก็พอ ไม่ต้องตอบต่ออะไรมากก็ได้
แค่แมสเสจมาสั้น ๆ อะไรแบบนี้
ทำเหมือนตอนที่เรารู้จักกันแรก ๆ ได้รึเปล่า ?
ขอแค่นั้นจริง ๆ